เกี่ยวกับการทดสอบรังสีซีนอนอาร์ค

การทดสอบการแผ่รังสีซีนอนอาร์คถือเป็นการจำลองสเปกตรัมของดวงอาทิตย์ทั้งหมด เนื่องจากการทดสอบนี้สร้างแสงอัลตราไวโอเลต แสงที่มองเห็นได้ และแสงอินฟราเรด
GB/T1865-1997 (เทียบเท่ากับ IS011341:1994) อธิบายแนวทางนี้โดยละเอียดอย่างไรก็ตาม วิธีนี้ก็มีข้อจำกัดเช่นกัน กล่าวคือ ความเสถียรของแหล่งกำเนิดแสงซีนอนอาร์คและความซับซ้อนของระบบทดสอบต้องกรองแหล่งกำเนิดแสงซีนอนอาร์คเพื่อลดการแผ่รังสีที่ไม่ต้องการเพื่อให้ได้การกระจายรังสีที่แตกต่างกัน มีกระจกกรองหลายประเภทให้เลือกการเลือกใช้แก้วขึ้นอยู่กับประเภทของวัสดุที่ทดสอบและการใช้งานขั้นสุดท้ายการเปลี่ยนกระจกกรองแสงสามารถเปลี่ยนประเภทของแสง UV ที่มีความยาวคลื่นสั้นที่ผ่านเข้ามา ซึ่งส่งผลให้ความเร็วและประเภทของความเสียหายที่วัสดุได้รับเปลี่ยนไปโดยทั่วไปจะใช้ฟิลเตอร์สามประเภท: แสงกลางวัน กระจกหน้าต่าง และประเภทขยาย UV
การทดสอบการเสื่อมสภาพของหลอด UV ใช้หลอด UV เรืองแสงเพื่อจำลองผลกระทบการทำลายของแสงแดดบนวัสดุที่ทนทานสิ่งนี้แตกต่างจากหลอดซีนอนอาร์คที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ ซึ่งใช้ไฟฟ้าคล้ายกับหลอดฟลูออเรสเซนต์เย็นธรรมดาสำหรับให้แสงสว่าง แต่ให้แสงอัลตราไวโอเลตมากกว่าแสงที่มองเห็นหรือแสงอินฟราเรด